Barcelona

Pocztówki z Barcelony

Pocztówka i wiersz z Barcelony.

zima

Środek lata. Wiersz o zimie jak zbawienie.

Detale Barcelony

Rano kawa, po południu cava. Piasek w butach, w kącikach ust. Czarnoskórzy sprzedawcy ręczników. Turyści, którzy nigdzie się nie spieszą. Znaki, które do niczego nie służą. Biegnę, żęby zobaczyć to wszystko jak najszybciej, żeby wrócić, chociaż nic nie zostawiłam za sobą   Więcej historii z Barcelony: Noce  Barcelonie Dni w Barcelonie Ulice Barcelony Ludzie Barcelony … Czytaj dalej Detale Barcelony

lwów

świt

miasto zaspało, spóźniło się na świt. kroki jeszcze wolne, lepią się do bruku jak powieki po zbyt krótkim śnie, jak łyżka, z której oblizujesz dżem. szybkie roztańczanie ciała do dnia.   puste drogi i senne tramwaje pełne ludzi, do których nic nie czuję.

noc w barcelonie

Noce w Barcelonie

Kolejny wiersz o Barcelonie. Jak Twoja noc?

zdjęcie w lustrze kraków

Kraków

język architektury,/ który się dobrze czyta./ szkielet kamienic/ i mięso betonu./ tracę spójność,/ dzielę się na/ szkło, papier, plastik.

Dni w Barcelonie

W podziemiach Barcelony wylegują się auta jak zmarznięte koty. (...)

lato

lato przełamało się i jest w częściach. /kupka gruzu za domem. /garść wspomnień po tobie.

Barcelona

Ulice Barcelony

W Barcelonie są znaki, ale nie ma zasad. Choćbym chciała, nie mogę się zgubić. Wpadam w gęstą siatkę linii metra, autobusów i tramwajów, która za każdym razem wyrzuca mnie na twój peron.   Więcej historii z Barcelony > Więcej zdjęć z Barcelony >

kostka

ciągłe myślenie parabolą. nikogo do pomówienia, oprócz ścian, wobec których wolę milczeć. każde wspomnienie z tobą to czarna kostka lodu, co staje w gardle.