Podróż, podczas której próbowałam swoją pierwszą amatorską lustrzankę. Wcześniej czytałam podręczniki, uczyłam się kadru, obsługi aparatu. Przysłony, migawki i inne czułości. Jednym z większych wyzwań było dla mnie fotografowanie obiektów w ruchu. Na Thassos nie potrzebowałam ochotników. Srebrzyste ptaki rozcinały niebo. Nie było żadnego błękitnego fragmentu bez zadrapań i blizn. Mewy na wyspie były tak … Czytaj dalej Fotoetiudy: mewy (Photoétudes: gulls, 2009)
Ludzie interesują mnie bardziej niż zwierzęta. I to jest błąd. Może gdybym skupiła się na nich, nie miałabym tylu problemów, tak rozstrojonych nerwów, tylu nieprzespanych nocy, tylu problemów z prawem, sercem, bałaganem. Może lepsze byłoby moje skupienie, mniejsze drżenie rąk na co dzień. Może więcej miejsca byłoby w płucach, chęci więcej do wyjść z domu, … Czytaj dalej Czarny kot przynosi pecha, biały kot przynosi skorpiony (Black cat brings bad luck, white cat brings scorpions, 2009)
Grecja. Dech ustawał w piersiach od alergii i nadmiaru piękna. Grecy. Musieliśmy się przestawić na ich obowiązkowe sjesty, wino tańsze od mineralnej wody. Pobudki o świcie od wilgotnego powietrza. Zasypianie o zachodzie słońca w lekkim kołysaniu morza, z brzuchami pełnymi jego owoców. Otwartość mieszkańców, spokój cerkwi. Był rok 2009 i nie do końca umiałam przeżywać … Czytaj dalej Grecja. Piękno i alergia (Greece. The beauty and allergy, 2009)
To było dawno temu. Miałam 17 lat i zero planów. W tym wieku starość była mi tak obca, jak perspektywa pojawienia się komety Halleya. Jeździłam z małego miasteczka do dużego miasteczka. Jeździłam tam, gdzie były kinowe multipleksy, gdzie można było zjeść makdonalda. W Bielsku-Białej były prawdziwsze niż w moim miasteczku pizzerie i kawiarnie. Były wielkie … Czytaj dalej Starzy ludzie, puste miasto. Bielsko-Biała (Old people, empty city. Bielsko-Biala, 2008)
Najprzyjemniejsza wystawa w muzeum i już! MODNA I JUŻ! MODA W PRL to najlżejsza, najprzyjemniejsza w odbiorze wystawa w krakowskim Muzeum Narodowym na której byłam. Można ją oglądać aż do 17 kwietnia. Wystawa miła nie tylko dla oka Oprócz doznań czysto estetycznych, warto wpaść w celach poznawczych. Niesamowite było to, że nigdy wcześniej nie zastanawiałam … Czytaj dalej MODNA I JUŻ! MODA W PRL. Relacja z wystawy + galeria zdjęć
Lwów-Jaremcze W drodze już od kilku dni. Teraz: pociąg na trasie Lwów-Jaremcze. Czy do życia potrzeba mi czegoś więcej, niż stukotu kół, wesołej kompanii? Na stopach mnóstwo odgniotów, siniaki aż do krwi, ale kiedy nie mogę dalej iść, myślę o tym, że trzymasz mnie za rękę. Im bliżej gór, tym rzadsze powietrze. Gorąco, nie ma … Czytaj dalej Przyświecało nam słońce. Notatki z podróży w Karpaty Wschodnie
Luty, rok 2008. Kilka tygodni wcześniej przeczytałam po raz pierwszy W drodze Jacka Kerouaca i od tamtej pory coraz bardziej wydłużały się moje powroty do domu. Coraz rzadziej byłam, coraz częściej bywałam. Na początku trudno się przyzwyczaić, ale później z łatwością wsiada się do obcych samochodów, wchodzi z ubłoconymi butami do ich życia. Zawieranie krótkich, … Czytaj dalej W drodze do zdrowia (On the Road to Recovery, 2008)
Lubię wracać do tych samych miejsc, po krótkim, albo dłuższym czasie. Przeglądać stare fotografie, porównywać z nowszymi. Te zdjęcia zrobiłam w Gdańsku, podczas wakacyjnej kolonii, cudzym aparatem, 8 lat temu. Przyjaźnie, które nie miały prawa przetrwać. A trwają. Kilka lat później pierwszy wyjazd nad morze z tobą. Powrót w to samo miejsce rok później, już … Czytaj dalej Opowieść o jednym mieście. Gdańsk / A Tale of One City. Danzig (2007)
Mój podstawowy problem polega na tym, że ciągle robię zapiski. Bez przerwy, wszędzie, na różnych skrawkach papieru. Czasem notuję informacje ważne, czasem zupełnie nieistotne. Najczęściej prowadzę dzienniki z podróży, żeby silniej przeżywać, łatwiej móc zapamiętywać. Niekiedy zeszyty, w których notuję, znikają w niewyjaśnionych okolicznościach, ja o nich zapominam, razem z historiami, które się w nich … Czytaj dalej Przejażdżka z niewielką przyjemnością i bez morału. Lwów i Olesko
Świat jest książką i ci, którzy nie podróżują, czytają tylko jedną stronę. św. Augustyn Kolejny raz ostatnia kawa, ostatni posiłek. Jeszcze kwas, szybki spacer po centrum, wskakiwanie do tramwaju numer 9 w ostatniej chwili, z duszą na ramieniu, bo przecież chciałabym zostać, a powodów jest tyle, że nie wystarczyłoby nam światła, jeśli zaczęłabym je wszystkie wymieniać. Wiem, że … Czytaj dalej Powtarzanie Lwowa. Przedjesień
Raczej Kulturalnie 