to, co niedowidzę, niedomyślę

© Klaudia Raczek

jest jeszcze węziej, do uduszenia. noc czarna jak nos
czworonoga. stoję przed lustrem całkiem

naga, wolno myję się, obmywam kiszki, destyluję płyny
ustrojowe, odkażam żołądek. długopis tkwi w ustach jak
papieros. wypalam myśli, też próbują się oczyścić,
zapętlone jak warkocze strupów, z trupów. wszystkie

wypowiadane zdania rozprasowuję.
stają się gładkie jak nogi
pływaka.

Co myślisz?

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s