Prawdopodobnie

© Klaudia Raczek

A my?

Czasem wcale się nie obchodzimy, albo obchodzimy okrakiem. Nie jesteśmy ważni – my – w tym wszystkim, nasza metamorfizacja, procesy gnilne, a tylko sam fakt mijania, jak na miejskich stacjach.  Stancjach, klitkach z wiktem i opierunkiem.

A ja?

Dobrze, że nie mówią o mnie samych dobrych rzeczy. Przecież jeszcze żyję.

2 myśli na temat “Prawdopodobnie

  1. to jest dostrzeganie powierzchowności w całym bałaganie doby. co determinuje już odrzucenie. albo głęboko, albo wcale, czyli znowu nihilistycznie.

    Polubienie

  2. pozorne nie-obchodzenie, to długa droga wspak, na opak, czy na lewicę zwrot? a może w prawą stronę pozornego zaniedbania? gnijcie w takiej egzystencji chyba przyjemnym, a może choć intensywnym doznaniem jest? mijanie nie musi być rozmijanem, czy dokonało się już rozminięcie na dwie strony barykady?
    Tyle pytań mam do Ciebie, czasem. Czasem dzieje się często. Coraz częściej. W miarę odpowiadania.

    Polubienie

Co myślisz?

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s