„Poeta chmielu, wiosny, pędu…”, czyli o tym, jak nie tłumaczyć poezji Bohdana Ihora Antonycza

PRÓBA (WY)TŁUMACZENIA SIĘ Bohdan Ihor Antonycz to poeta, który kładzie ogromny nacisk na koncepcję, projekt. Każdy jego tomik tworzy pewną całość, która nie może wybrzmieć właściwie i być właściwie zinterpretowana, kiedy wiersze są zupełnie losowo wybrane, ułożone według niewiadomego porządku. Tak się stało z polską Księgą Lwa1, wydaną przez Państwowy Instytut Wydawniczy w 1981 roku. … Czytaj dalej „Poeta chmielu, wiosny, pędu…”, czyli o tym, jak nie tłumaczyć poezji Bohdana Ihora Antonycza

Marzyciel kontemplujący samotny płomień. Poetyka ognia „Trzech pierścieni” Bohdana Ihora Antonycza* w kontekście „Płomienia świecy” Gastona Bachelarda. Synteza

Tekst ukazał się w czerwcu 2013 roku w kwartalniku literacko-artystycznym "sZAFa". __________________________________________________________________________ 0. Według Heraklita ogień jest tworzywem oraz zasadą, która kieruje światem. Gaston Bachelard, francuski filozof poezji żyjący na przełomie XIX i XX wieku, uważał, że płomień jest jednym z największych twórców obrazu. Płomień zmusza naszą wyobraźnię do pracy[1]. Bohdan Ihor Antonycz był poetą, … Czytaj dalej Marzyciel kontemplujący samotny płomień. Poetyka ognia „Trzech pierścieni” Bohdana Ihora Antonycza* w kontekście „Płomienia świecy” Gastona Bachelarda. Synteza