Przyjmowanie cierpienia, które nie jest konieczne, to masochizm, a nie heroizm

Jest taka książka, do której chciałam wrócić po kilku latach właśnie teraz. Jest to „Człowiek w poszukiwaniu sensu” Victora Frankla, psychiatry, który spisał w niej swoje doświadczenia z obozów koncentracyjnych oraz założenia logoterapii.

Dzisiaj szczególnie istotny wydaje mi się wątek dotyczący cierpienia, który porusza Frankl, a który można wziąć pod uwagę, kiedy zastanawiamy się nad kwestią aborcji:

„Głównym celem człowieka nie jest dążenie do przyjemności ani unikanie bólu, lecz właśnie poszukiwanie w swoim życiu sensu. Dlatego właśnie jesteśmy nawet gotowi cierpieć, oczywiście pod warunkiem, że nadamy swojemu cierpieniu jakieś znaczenie. (…) Pragnę jednak wyraźnie zaznaczyć, że cierpienie w żaden sposób nie jest konieczne, aby móc odnaleźć sens i że możliwe jest doświadczanie sensu życia pomimo cierpienia — oczywiście pod warunkiem, że jest ono nieuniknione. Gdyby zaś można było go uniknąć, sensownym działaniem byłoby usunąć jego przyczynę, bez względu na to, czy miałaby ona charakter psychologiczny, biologiczny czy polityczny. Przyjmowanie cierpienia, które nie jest konieczne, to masochizm, a nie heroizm”.

Tak tu to tylko zostawię.

Photo by Karsten Winegeart on Unsplash

Co myślisz?

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s